group mail play plus user camera comment close arrow-down

Paaseiland - Pitcairn - Mangareva - Tahiti

Ontdek de eilanden in de Stille Oceaan

  • 29
    dagen
  • 2375
    nautische mijlen
  • reissom €2750,- p.p.
    4 of 6 persoonshut
  • reissom €3625,- p.p.
    2 persoonshut

"We are about to stand into an ocean where no ship has ever sailed before. May the ocean be always as calm and benevolent as it is today. In this hope I name it Mar Pacifico. " 
- Ferdinand Magellan 17 November 1520

De Stille Oceaan is de grootste van de oceanen op aarde. Ze strekt zich uit van de Artic in het noorden tot de Zuidelijke Oceaan in het zuiden en omvat bijna een derde van het aardoppervlak en bijna de helft van het wateroppervlak.

Vanaf Valparaíso heeft Bark EUROPA en haar bemanning al een klein deel van deze indrukwekkende watermassa naar Paaseiland bezeild. Hier begint het volgende deel van dit unieke avontuur. Dit deel van de reis is op haar eigen manier magisch. Beginnend op mysterieus Paaseiland met haar indrukwekkende geschiedenis getoond door de Moai-beelden, langs de Pitcairneilanden vol natuur en slechts een handvol bewoners naar Tahiti, een onmiskenbaar paradijs op aarde. Tussen de bezoeken van deze ongerepte afgelegen eilanden in de wijd open oceaan, leert de bemanning je het reilen en zeilen aan boord Bark EUROPA en op deze oneindige oceaan is Bark EUROPA in haar element. Hijs de zeilen, klim hoog in de mast en houd koers richting het volgende eiland op de horizon. Geniet van dit wonderlijke avontuur en ervaar de machtige Stille Oceaan op deze traditionele manier.

Paaseiland

Paaseiland is wereldberoemd met een goede reden! Dit interessante en afgelegen eiland staat bekend om zijn Moai-beelden. De stenen blokken, gevormd in hoofd-en-rompfiguren, zijn gemiddeld 4 meter hoog en wegen ongeveer 14 ton. Deze indrukwekkende en intrigerende beelden werden gemaakt en verplaatst door de eerste bewoners van het eiland. De mensen die deze reuzen hebben uitgehouwen, hebben op de een of andere manier een vloot van houten getuigde kano's naar dit kleine stipje in de uitgestrektheid van de Stille Oceaan gezeild. Hier, ongeveer 3.700 kilometer ten westen van Zuid-Amerika en 1.770 kilometer van het dichtstbijzijnde naburige eiland, vormde en plaatste de Rapa Nui ongeveer 900 Moai over het eiland in de 10e tot de 16e eeuw. De Moai zijn de indrukwekkende overblijfselen van de dramatische opkomst en ondergang van de meest geïsoleerde Polynesische cultuur in de geschiedenis.

De Polynesiërs kwamen uit het westen in plaats van het oosten, en de mensen op Paaseiland worden verondersteld afstammelingen te zijn van onverschrokken reizigers die duizenden jaren geleden vanuit Taiwan vertrokken. De legende zegt dat de mensen naar Paaseiland zijn vertrokken omdat hun eigen eiland langzaam werd ingeslikt door de zee.

Veel van de eilanden in de Stille Oceaan werden ontdekt door Polynesiërs mede door de schepen die ze gebruikten om over de oceanen te  zwerven en de unieke manier van navigatie. Deze kano's waren niet in staat om voor de wind te varen zoals de westerse dwars getuigde schepen dat deden. De kano's voeren beter met de wind van de zijkant waardoor ze veel moesten wenden. Dit betekende dat de kano's veel meer het gebied doorkruisten waar de Europese dwarstuigers een rechte lijn aflegden. Doordat de Europese schepen in relatief rechte lijnen zeilden, misten ze de meeste eilanden en ontdekten en bewoonden de Polynesiërs veel van de eilanden in deze uitgestrekte oceaan.

Naast de mysterieuze Moari-beelden heeft dit paradijselijke eiland ook een aantal echt ongerepte baaien. Wie houdt er niet van zwemmen in azuur gekleurd water of wandelen langs stranden van zacht wit zand? Paaseiland heeft vele adembenemend mooie stranden. Het strand van Anakena is een perfect voorbeeld van een paradijs. Dit prachtige strand omgeven door indrukwekkend kokospalmen is extra speciaal. Het is de plaats waar Hotu Matua van boord ging. Sommige mensen zeggen dat een van de vele grotten langs het strand het huis van deze koning was.

Pitcairn

Na meer dan 10 dagen varen op de machtige Stille Oceaan kunnen de eerste waarnemingen van de Pitcairneilanden worden gemaakt. Zodra de mensen op Pitcairn EUROPA hebben gezien, luidden ze verschillende klokken over het hele eiland om de ongeveer 50 inwoners te laten weten dat er bezoekers komen. De mensen zijn erg gastvrij en zullen je graag hun Pacific-paradijs laten zien.

De bewoners van Pitcairn maken ambachtelijk indrukwekkende souvenirs van hout met bijlen, mes en hamers. Het hout komt van de bomen op het nabije eiland Henderson. Sommige vrouwen op het eiland weven nog steeds manden op traditionele wijzen van palmbladeren. Er komen niet veel mensen naar Pitcairn en het bezoek van EUROPA zal zowel voor jou als voor de mensen die op Pitcairn wonen speciaal zijn.

De stranden waarop je landt zijn van zwart zand, kiezels en rots tussen de vele schelpen. Op sommige delen van het eiland kun je de oude schilderingen op de rotswanden zien die door de eerste bewoners van Pitcairn zijn gemaakt, zo'n 700 jaar voordat de Bounty-muiters arriveerden. De hoge bomen zorgen voor een zachte schaduw die je koel houdt tijdens je wandelingen door de indrukwekkende natuur van dit afgezonderde eiland.

De Pitcairneilanden hebben een rijke geschiedenis, maar Pitcairn zelf is vooral bekend om de plaats waar de muiters van HMAV Bounty, samen met 12 Polynesische vrouwen en zes Polynesische mannen aan land gingen in januari 1790 en waar ze het schip de Bounty in brand staken. Het wrak is nog zichtbaar onder water in Bounty Bay. Vandaag zijn er ongeveer 50 permanente inwoners, afkomstig uit vier hoofdfamilies, deze geschiedenis is nog steeds zichtbaar in de achternamen van veel van de eilandbewoners. Toen deze mannen en vrouwen de eilanden ontdekten, waren ze onbewoond, hoewel archeologen geloven dat Polynesiërs tot de 15e eeuw op Pitcairn leefden.

Pitcairn Island werd op 3 juli 1767 waargenomen en kreeg haar naam van de bemanning van de Britse sloep HMS Swallow. Het eiland is vernoemd naar midshipman Robert Pitcairn, een vijftienjarige matroos die als eerste het eiland zag.

Dit eiland is niet alleen speciaal vanwege zijn unieke geschiedenis, het heeft ook een aantal zeer speciale dierenbewoners. Tussen 1937 en 1951 introduceerde Irving Johnson, kapitein van de 29-meter brigantijnse Yankee Five, vijf Galápagos reuzenschildpadden in Pitcairn. Turpen, ook bekend als Mr. T, is de enige overlevende. Turpen woont meestal in Tedside bij Western Harbour.
De vogels van Pitcairn vallen in verschillende groepen. Deze omvatten zeevogels, waadvogels en een klein aantal permanente landvogelsoorten. Vogels die op Pitcairn broeden, zijn onder andere de Fairytern, de Common Noddy en de Red-tailed tropic bird. De Pitcairn Reed warbler, bij Pitcairners bekend als een 'sparrow', leeft nergens anders dan op Pitcairn Island en werd in 2008 toegevoegd aan de lijst met bedreigde diersoorten.

Een kleine populatie bultruggen trekt jaarlijks naar de eilanden om te overwinteren en te broeden. De ongerepte koraalriffen rond het eiland zijn de thuisbasis van ontelbare vissen in allerlij kleuren die door kristalhelder water zwemmen en hun jongen tussen het kleurrijke en indrukwekkende koraal voeden. Pitcairn heeft ook enkele planten die inheems zijn op het eiland en nergens anders op onze planeet groeien. Je kunt een kwekerij bezoeken die de inheemse planten van Pitcairns kweken om er voor te zorgen dat ze unieke planten niet zullen verdwijnen.

Mangareva, Gambier Islands

Een kleine stip aan de horizon, die langzaam zal uitgroeien tot een indrukwekkende en torenhoge berg, kondigt het volgende deel van de reis aan: ver weg van alles en iedereen en omringd door talloze mijlen oceaan, ligt het eiland Mangareva dat onderdeel is van de Gambiereilanden in het zuidoosten van Frans-Polynesië. Aan dek van Bark EUROPA, kijkend naar deze opmerkelijke, groene berg, begrijp je waarom de oorspronkelijke Polynesische ontdekkingsreizigers het eiland Mangareva, of 'de drijvende berg', noemden.

De Polynesische mythologie telt vele verhalen. Een daarvan vertelt het verhaal van Mangareva dat door de halfgod Maui van de oceaanbodem werd getrokken. Hij creëerde het eiland en bond de zon vast met haarlokken om de mensen lange dagen te geven om te vissen en te werken in het licht van de zon. Wanneer het felle zonlicht de hoge, ruige bergtop van dit eiland raakt, kun je je alleen maar verwonderen en misschien neem je een moment om de goddelijke Maui te bedanken voor het opvissen van dit prachtige eiland dat geduldig wacht tot je het komt verkennen. 

De adembenemende lagune die de hele archipel omringt, zal een van de mooiste wateren zijn waar je ooit in zult zwemmen: doorzichtig, turkoois en zachte bodems bezaaid met koraalkoppen. Een enorm scala aan blauw in schitterend contrast met de omliggende weelderige groene bergen. 

Dit eiland heeft een gevarieerde en interessante geschiedenis. De eerste bewoners van Mangareva vestigden zich tijdens een golf van Polynesische migratie ongeveer 1200 jaar geleden, maar tegen 1834 werd hun traditionele samenleving vernietigd door de komst van pater Honore Laval. Later bekent als de 'gestoorde priester van Mangareva', trachtte Laval elke traditionele stenen Marae te vervangen door een kerk, een project dat ontberingen en het verlies van vele levens met zich mee bracht. Het unieke Mangareva talstelsel, bestaande uit een combinatie van een decimaal en een binair systeem, dat werd gebruikt door de eerste bewoners eeuwen voordat Gottfried Leibniz het moderne binaire talstelsel 'uitvond', verdween ook. De geschiedenis van dit eiland is ingewikkeld en divers, door de eilanders wordt gezegd dat de priester Honore Laval wordt herinnerd als iemand die zowel goede- als slecht dingen bracht. De priester werd van het eiland verwijderd en naar Tahiti gebracht nadat het grote aantal doden door arbeid op Mangareva bekend werd. Gambier heeft nu honderden religieuze gebouwen, gebouwd tussen 1834 - 1870. Kerken, pastorieën, kloosters, scholen en observatietorens. Je kunt ze bezoeken in Rikitea, ‘Akamaru,‘ Aukena en Taravai. Sommigen van hen zijn opmerkelijk bewaard gebleven, terwijl anderen in puin liggen. Het grootste en oudste monument van Frans-Polynesië staat in Rikitea, Kathedraal Saint Michel (1848). De kathedraal is prachtig en toont het kleurruike koraal en de parels die te vinden zijn rond de eilanden. De versierde altaren zijn uniek in hun soort en je kunt de vele parels en parelschelpen zien die werden gebruikt om deze kathedraal te versieren.

De Gambier-archipel ligt ver buiten de veel gevaren routes en zeilers die dit gebied bezoeken voelen zich bevoorrecht als ze hartelijk worden begroet door de lokale bevolking. De eilanden zijn nog steeds afgelegen en herbergen natuurlijke en culturele schatten. Zo behoort een bezoek aan een parel kwekerij met zwarte parels tot de mogelijkheden evenals het beklimmen van de hoogste berg in de eilandketen. De klim duurt ongeveer 90 minuten en het uitzicht over de hele archipel is adembenemend.

Er zijn geen cafés, restaurants, geldautomaten of banken op het eiland. De lokale bevolking neemt alleen contant geld aan en het is daarom raadzaam om een ​​aantal Franse Polynesische Franken mee te nemen. De eilandbewoners spreken Frans of Tahitiaans, zeer weinigen bewoners spreken Engels. Ongeveer 1300 mensen wonen op de Gambiereilanden en de meeste van hen wonen op Mangareva in haar hoofdstad Rikitea.

Tahiti

Wanneer je over Tahiti leest, wordt één woord het meest gebruikt, zowel in de eerste documenten van Europese ontdekkingsreizigers als in de verhalen die vandaag worden verteld, Paradijs. En het is niet moeilijk om te zien waarom. Het is misschien wel de meest complete manier om deze prachtige eilanden in de Stille Zuidzee te beschrijven. De weelderige regenwouden, de witte stranden, de talloze watervallen, de imposante bergen bedekt met regenwoud. De warme gastvrije mensen en de traditionele dansen en ambachten. De kleur van het water, de pracht van de vissen in de koraal riffen, het lied van de vogels, de meren en lagunes. Heel Tahiti is een paradijs en het is aan jou om het te ontdekken.

Na meer dan 2300 zeemijl gevaren te hebben kom je aan in Tahiti. Deze eilanden vormen een groep van 118 eilanden. Het grootste eiland heet eenvoudig Tahiti en heeft als hoofdstad Papeete. Papeete, wat 'watermand' betekent, was ooit een verzamelplaats waar Tahitianen hun kalebassen met vers water kwamen vullen. Nu is Papeete de grootste stad in de nabije omgeving waar de meerderheid van de bevolking van het eiland woont. Hier door is het binnenland van het eiland bijna onaangetast en wild, met haar majestueuze bergtoppen, mystieke valleien, kristalheldere beekjes, donderende watervallen en eindeloos regenwoud. Je vindt zwarte zandstranden aan de oostkust, witte zandstranden aan de westkust, maar zowel zwart als wit, deze stranden zijn adembenemend mooi omringd door palmbomen en de azuurblauwe zeeën die er zachtjes het strand op rollen. Onder deze oase van blauw en groen water zijn honderde tropische vissen te zien. In deze zeebodem tuinen van koraal leven ongeveer 800 verschillende vissoorten. Je kunt er naast deze vissen in allerlij vormen en kleuren ook de giant manta ray voorbij zien glijden, genieten van het nieuwsgierige spel van de vele dolfijnen en de prachtige eeuwen oude zeeschildpadden spotten. Elk jaar, van augustus tot oktober, verwelkomen de Polynesische wateren ook veel bultruggen die komen paren en bevallen in de diepe en beschutte baaien voordat ze terugkeren naar de Zuidpool. Tegen de tijd dat Bark EUROPA haar anker laat vallen, kun je deze walvissen alleen of met hun jonge kalven rond de eilanden van Tahiti zien.

Het binnenland van het eiland Tahiti is een paradijs voor iedereen, ook voor veel trekvogels die de oceaan oversteken. Door de vele fruitbomen, bloemen, rivieren en meer dan duizend verschillende plantensoorten is het eiland de ideale plek voor veel vogels om te rusten of te broeden. Je kunt, onder andere, Blue-footed boobies, fregatten, salanganes, jachtzwaluwen, Pacifische zwaluwen, Tahiti Kingfishers en kleine reigers zien in het onbewoonde regenwoud. Tijdens je ontdekkingsreis in de schaduw van vele bananen-, kokosnoot- en broodvruchtbomen, word je omringd door vlinders en hommels en gekko's in verschillende kleuren kunnen worden gezien tussen de tropische Tiare bloemstruiken, het trotse embleem van Tahiti.

De eerste Tahitianen arriveerden ergens rond 1000 CE uit West-Polynesië, na een lange migratie vanuit Zuidoost-Azië of Indonesië, via de Fiji, Samoaanse en Tongaanse archipels. Deze geschiedenis is levendig aanwezig en er worden veel verhalen verteld over deze ongelooflijke geschiedenis en haar avontuurlijke en moedige eerste bewoners. Deze verhalen worden op Tahiti geïllustreerd met traditionele geschriften over oorlogs- en navigatie technieken, traditionele dans en ambacht en het traditionele zeemanschap, de visserij en de gerechten. Er waren in de loop der jaren veel verschillende stammen op de eilanden en velen wisselden handel en gebruiken uit in vredestijd en oorlog.

Vanaf de 17e eeuw werden de eilanden voor het eerst waargenomen en bezocht door Europese ontdekkingsreizigers. De Portugese navigator Pedro Fernandes de Queirós, die de Spaanse kroon diende tijdens een expeditie naar Terra Australis, was misschien de eerste Europeaan die het eiland Tahiti zag. Hij zag een bewoond eiland op 10 februari 1606. De eerste Europeaan die volgens bestaande gegevens Tahiti heeft bezocht, was kapitein Samuel Wallis, die rond de wereld voer met HMS Dolphin. Samuel Wallis en zijn bemanning rapporteerde het eiland te zien op 18 juni 1767 en ging voor anker in Matavai Bay. Op 2 april 1768 landde Louis-Antoine de Bougainville op Tahiti, aan boord van Boudeuse en Etoile tijdens de eerste circumnavigatie in naam van Frankrijk. In juli 1768 kreeg Captain James Cook de opdracht van de Royal Society, en op bevel van de Lords Commissioners of the Admiralty, om de zonsverduistering door Venus te observeren, een fenomeen dat zichtbaar zou zijn vanaf Tahiti op 3 juni 1769. Hij arriveerde in Tahiti's Baai van Matavai met de HMS Endeavour op 12 april 1769. Er zijn veel verhalen te vertellen over deze Europese ontdekkingsreizigers die op Tahiti landval maakten, je kunt musea bezoeken, op expeditie naar historische plaatsen op het eiland waar delen van deze geschiedenis plaats vonden en lezen over de fascinerende maritieme geschiedenis van deze eilanden.

Als 'Voyage crew' aan boord Bark EUROPA

Aan boord Bark EUROPA noemen we onze gasten 'Voyage crew'. Dit betekent dat EUROPA's vaste bemanning je zal laten ervaren hoe het is om bemanning te zijn op een traditioneel zeilschip. Waar je op een cruise alleen toeschouwer bent, zul je aan boord van EUROPA een actief 'hands-on' zeil avontuur aangaan.

Je zult verdeeld worden in drie wachten; Rode wacht, Witte wacht en de Blauwe wacht, vernoemd naar de kleuren van de Nederlandse vlag. Je zult vier uur 'op wacht' zijn waarna je acht uur vrije tijd zult genieten. Tijdens de vier uur dat je op wacht bent zijn er verschillende taken die verdeeld zullen worden onder de wacht lopers. Zo zullen er altijd twee man aan het roer staan. Samen zorg je voor een constante koers. De vaste bemanning zal je uitleggen hoe je het schip moet sturen en waar je op moet letten.

Tijdens de wacht zullen er te allen tijde twee mensen op uitkijk staan. Op het voordek van het schip zal je de uitkijk houden. Je kijkt uit naar schepen, boeien, debris en ijsbergen in het water en communiceert dit met de officier op wacht. De rest van de wachtlopers zullen aan dek helpen.

De vaste bemanning geeft je zeiltraining en je zult helpen bij het zetten en weghalen van de zeilen. Tijdens je wacht is er ook tijd om de bemanning te helpen met het onderhoud van het schip. Hier leer je werken met traditionele materialen en methodes. Houtbewerking, astronavigatie, zeilmakers werk en traditioneel touw en tuigers werk zal onderdeel uitmaken van jouw zeilreis.

De kapiteins en officieren van Bark EUROPA zijn gemakkelijk in de omgang en zullen zich ook bezighouden met jouw zeiltraining. Zij zullen zowel traditionele als moderne navigatie technieken aan je uitleggen. Ze zullen de veiligheidsprocedures en oefeningen met je doornemen en organiseren.

Tijdens de acht uur die van 'van wacht' bent is er tijd om uit te rusten en te genieten van je omgeving. In de bibliotheek of in het dekhuis kun je een boek lezen, de bar is open voor een hapje en een drankje. De bemanning geeft lezingen over uiteenlopende onderwerpen, van traditionele matrozen kennis en vaardigheden tot wetenschap en sterrenkunde. Tijdens je tijd 'van wacht' kun je nog steeds de bemanning helpen met het zeilen en het onderhoud.

Het kombuis kan soms om hulp vragen bij het schillen van aardappels en appels aan dek zodat ze voor jou de beroemde appeltaart kunnen bakken. In het dekhuis worden spelletjes gespeeld, boeken gelezen, muziek geluisterd en wordt menig brief en email geschreven. De tijd die je 'van wacht' bent is tijd voor jezelf, je kunt zo veel of zo weinig doen als je zelf wilt. Deze uren zijn ook bedoeld om bij te slapen.

Wanneer jij zeil zet, je een boek leest of aan het werk bent aan dek, zijn ze in het kombuis altijd druk bezig eten te bereiden voor iedereen aan boord. Meer gangen maaltijden worden drie keer per dag geserveerd met thee- en koffie tussendoor, door weer en wind. In de avonden organiseert de bemanning quizes en team uitdagingen om samen met je wacht van te genieten.

Praktische informatie

Temperaturen en klimaat:

Het klimaat van Paaseiland (Rapa Nui) is subtropisch, warm en de luchvochtigheid is hoog in de zomer en blijft warm tot mild in de winter, in feite varieert de gemiddelde dagelijkse temperatuur het hele jaar door van 18 tot 24 ° C. De zeetemperaturen liggen tussen 20 en 25 ° C.

Pitcairn ligt net ten zuiden van de Steenbokskeerkring en ervaart het hele jaar door warm weer, met natte zomers en drogere winters. Het regenseizoen (zomer) is van november tot maart, wanneer de temperaturen gemiddeld 25 tot 35 ° C zijn en de luchtvochtigheid hoger kan zijn dan 95%. De temperaturen in de winter variëren van 17 tot 25 ° C. De temperatuur van het zeewater ligt tussen 23 en 27 ° C.

Het klimaat op Tahiti wordt beschouwd als tropisch zeeklimaat, wat betekent dat het heet en vochtig is met de verzachtende invloed van de oceaan. Tahiti heeft jaarlijks gemiddeld 2.500-2.900 uren zonneschijn en geniet van net voldoende regenval om zijn weelderige vegetatie en kleurrijke bloemen te behouden. Het weer in Tahiti biedt het hele jaar door milde tot warme temperaturen, met overdag temperaturen die variëren van 24 ° C tot 30 ° C. Lagune watertemperaturen bieden enige verlichting, meestal variërend van 23 ° C tot 26 ° C. Tahiti's warme zonnige dagen worden verzacht door noordoostelijke en zuidoostelijke passaatwinden die een verfrissende bries brengen. De zeetemperatuur ligt gemiddeld tussen 25 en 30 ° C.

Optie aanvragen Boekingsformulier